Эренчин Василий Лудупович

Эренчин Василий Лудупович

Василий Лудупович Эренчин 1917 чылдыӊ февраль 17-де Таӊды кожууннуӊ Калбак-Хады деп черге төрүттүнген. Чаа тыва бижикке өөренип алгаш, Даг-Алтайныӊ Ойрот-Тура хоорайга башкы техникумун дооскан. Оон келгеш, Шагаан-Арыгга, Эрзинге, Тес-Хемге болгаш өске-даа школаларга башкылап, школа директорлап ажылдап чораан. Ол Тыва Республиканыӊ тудуг болгаш үлетпүр яамызынга, Сыстыг-Хем ыяш ажыл-агыйын директорлап, ооӊ соонда нам ажылынга ажылдап, кожком секретарлап ажылдап чораан, чуртталгазыныӊ сөөлгү чылдарында «Шын» солуннуӊ корреспондентизи бооп ажылдап чораан. Оон очерктери, чечен чугаалары солуннарга, «Улуг-Хем» сеткүүлге парлаттынып турган. Баштайгы шүлүү 1933 чылда «Шын» солунга үнген. Оон элээн каш шүлүктери орус дылче очулдуртунган. Чырыкче «Шүлүктер» (1955), «Чаартылга» (1961) деп номнары үнген.

1942 чылдан эгелеп Тываныӊ Чогаалчылар эвилелиниӊ, 1945 чылдан ССРЭ-ниӊ Чогаалчылар эвилелиниӊ кежигүнү.

В. Л. Эренчин 1961 чылдыӊ июль 21-де мөчэээн.

 

 

 

Материалды Е. Танованың “Тываның чогаалчылары: намдар-төөгүзү, ажыл-чорудулгазы” (энциклопедиктиг тайылбырлар) деп номундан алган.

(Е. Танова. Писатели Тувы: биографии и творческая деятельность (энциклопедический справочник). Для учителей тувинской литературы. – Кызыл: ОАО “Тываполиграф”, 2013. – 192 с.)